|
Gwensigor's No Kidding
|
|
|
*Sibil* Geboren: 08-04-2003
|
|
|
Nou....Sibil is dus dat blauwe teefje en tjonge wat voor één! Die ogen gingen open en ik was verkocht. Dit is zo'n geval apart! Maar kijk eerst eens naar hoe dit meisje opgroeide! WHOAAAA.......wat een ongelofelijk lelijk wicht werd ze! Je zou je als fokker kapot schamen, maar moeders houden van hun kinderen, hoe foei lelijk ze ook zijn en al die lelijkheid van Sibil maakt alleen dat ik nog gekker op haar werd. Maar kijk....ik ben wel eerlijk en reëel: met zoiets ga je natuurlijk niet de ring in. Dan sta je voor paal. Althans.....zo denk ik erover. Hoe dan ook....het duurde een eeuwigheid voor dit blauwe moppie eens volwassen werd en op een Sheltie ging lijken. Was haar broer Norman (overleden 18-02-2010) al volop in de showring, deze dame zat lekker thuis "het lelijke zusje" te zijn. Héél langzaam kwam er een beetje vacht, héél langzaam ging die schedel groeien en kwamen die enorme flaporen en die lange neus beter in verhouding, maar die ogen........die bleven hetzelfde. Ik ben wel blij dat die zwarte vlek onder haar rechter oog (voor de kijker links) weg gegaan is, want daardoor heeft Sibil een zachtere uitdrukking gekregen. En na ruim twee jaar stond daar (halleluja!) toch een heel aardige teef in de showring! Wat groot, wat grof wellicht, zeker geen Sheltie om uit te brengen onder een rasspecialist, maar haar hoofd is prima, die oren wel wat raar, maar vooruit, dat is nu eenmaal onderhevig aan het blue merle zijn, ze loopt mooi, zit goed in elkaar......al me al een prima fokteef! Helaas, Sibil bleek een hormonaal probleem te hebben waardoor haar loopsheden niet normaal verliepen en voor haar een regelrechte nachtmerrie waren. Toen ze drie was heb ik haar laten steriliseren. Toen was het dus "einde oefening" voor Sibil als fokteef. Sibiltje is m'n alles. M'n meisje dat overal heel zorgzaam mee om gaat; met andere beestjes, kinderen, ja zelfs met "zielige, angstige adoptie hondjes" die ik voor de Rescue in huis krijg. Sibil helpt ieder hondje op weg. Ze poetst bij alle hondjes de ogen schoon, vertelt mij waar zij eventuele teken of wondjes hebben zitten (wijst ze aan met haar neus) en zorgt dat niemand stiekem een pukkeltje of dingetje heeft waar medische zorg nodig is. Sibil is heel verzorgend en gewoon één brok liefde !!! Sibil gaat altijd mee, Sibil krijgt alle aandacht, om Sibil wordt altijd gelachen en ze trekt altijd de aandacht. Waar ik ook ben met haar, altijd krijgen we aanspraak. Hoe komt dat toch? DIE OGEN !!!!!!
|
|
Stel je bent een fokker en een
liefhebber van sables en driekleuren. En stel je hebt een aardig
driekleur teefje en daar heb je al 3 nestjes mee gedaan, maar
telkens zit er niets voor jou bij. Je laat alle teefpupjes gaan in
de hoop dat het de "volgende keer" beter is. En dan komt die
"volgende keer" en je hebt je laten overhalen naar een blue merle te
gaan, hopend op een driekleur teefje. Stel nou dat in dat laatste
nestje, waar al je hoop op gevestigd is maar één teefje zit en dat
blijkt ook nog eens een blue merle te zijn! Wat doe je dan? Juist
ja........dan hou dat blauwe geval en denkt: we zien wel wat het
wordt. Ze kan altijd nog driekleur dochters krijgen. Zo denk je als
fokker.
